Cart รายการสินค้า (0)

เรื่องเล่าชาวรุ่น 1 เชียงใหม่

เรื่องเล่าชาวรุ่น 1 เชียงใหม่

เรื่องเล่าชาวรุ่น  1

        จุดเริ่มต้นของการไปเที่ยวครั้งนี้เกิดจากการที่พรไปทำบุญที่วัดป่าศาลาน้อยพี่ลี่  ขณะที่กำลังนั่งรถไปก็ได้มีการพูดคุยเรื่องไปเที่ยว  สถานที่ ที่จะไป  จะชวนใครไปบ้าง  แต่หลายครั้งที่มีการพูดคุยกันในลักษณะนี้สุดท้ายก็ไม่ได้ไป  แต่ครั้งนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะได้ไปจริง ๆ พร้อมสมาชิกกลุ่มที่ร่วมเดินทางวที่ถือว่าสนิทกัน  ก่อนไปเราไม่เคยนัดประชุมร่วมกันสักครั้ง  ทีแรกก็หวั่น ๆ ใจอยู่ไม่น้อยว่าจะเกิดปัญหาอะไรหรือเปล่า  แถมวันที่จะเดินทางฝนก็ตกอีก  ปกติก็ไม่ชอบอยู่แล้วที่เวลาเดินทางฝนตกและต้องไปตอนกลางคืนด้วย  แต่พอถึงเวลาเดินทางฝนก็หยุดตก  ในระหว่างเดินทางไปถึงเชียงใหม่  ไม่มีฝนสักเม็ด 2 วันที่ได้อยู่กับพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ถึงแม้ว่าจะเหนื่อย ร้อน ง่วงนอนแต่ก็มีรอยยิ้มกับเสียงหัวเราะ  เวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วจริง ๆ แต่จะขอจดจำช่วงเวลาดี ๆ ครั้งนี้ตลอดไป

        ป้าแป๊วเล่าว่า วันศุกร์ที่  20  มกราคม  2555  รู้สึกตื่นเต้นและมีความสุขที่จะได้ไปเที่ยวงานพืชสวนโลกที่เชียงใหม่  ความจริงป้าก็เคยไปเที่ยงเชียงใหม่หลายหนแล้ว  แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้ออกเดินทางไปกับน้อง ๆ ชาว รพร.ด่านซ้าย  ถ้าถามใจตัวเองว่ารู้สึกประทับใจอะไรมากที่สุด  ก็คงตอบได้ว่า  มีความสุขมากที่ได้ไปกับน้อง ๆ ทุกคน  ทุกคนดูแลป้าดีมาก  มันเป็นประสบการณ์ที่ดีอีกครั้งหนึ่งของป้าแป๊ว 

       พี่คอยเล่าต่อจากป้าแป๊วว่า  กะจะนอนยาวระหว่างเดินทางแต่ผิดคาด เพราะมีหลายคนไม่นอนน้องนู๋จับไมค์ร้องเพลงจนใกล้รุ่ง  และที่ประทับใจอีกอย่างคือ Trip เรามีเพื่อนร่วมเดินทางเป็นป้าแป๊วห้อง Lab  ก่อนเดินทางคิดว่าป้าแป๊วนี่หรือจะไปกับเด็ก ๆ อย่างพวกเรา เกรงใจกลัวป้าแป๊วจะไม่ชอบ  แต่ผิดคาดเพราะป้าแป๊วสบาย ๆ มาก

 (ชิว  ชิว)  เพราะถึงไหนถึงกัน  ไม่มีบ่นสักคำ  เดินเก่งกว่าเด็ก ๆ อย่างเราอีก   แถมยังจับไมค์ร้องเพลงให้น้อง ๆ ฟังอีก น้องตู่  นันทิดาเชียวละ  ทุกคนมีรอยยิ้ม  เสียงหัวเราได้พบเจอผู้คนมากมาย  ได้กินอาหารอร่อย ๆ ที่ไม่เคยกิน  เป็นความทรงจำที่ประทับใจไม่รู้ลืม

       ส่วนเอ๋ ดูจะเป็นอีกคนที่ตื่นเต้นมากกับการเดินทางครั้งนี้ที่ได้ไปเที่ยวเชียงใหม่  เอ๋เล่าว่าเพราะเป็นการเที่ยวครั้งแรกของพี่เอ๋  และที่สำคัญได้ไปเที่ยวงานพืชสวนโลก  ยิ่งสร้างความประทับใจมากเพราะเอ๋เป็นคนที่นชอบต้นไม้อยู่แล้ว  มีดอกไม้สวยงานตระการตาให้ดูมากมาย  รวมทั้งเพื่อนร่วมเดินทาง  ไม่ว่าจะเป็นพี่แน่ง  คอย  พร  หนู  ที่ร้องเพลงให้ฟังอย่างไพเราะ  และที่สำคัญ  ป้าแป๊ว  เป็นคนที่ร้องเพลงเพราะมาก และพี่แอม ยังเอาแผ่นเดี่ยว  9  ของโน๊ตอุดม  ไปดูด้วย  ทุกคนดูกันไม่มีใครนอนหลับ  นั่งหัวเราะกันจนน้ำหูน้ำตาไหล  ในการไปเที่ยวครั้งนี้เอ๋จะเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป  และเอ๋ขอขอบคุณทางโรงพยาบาลที่มีโครงการดี ๆ อย่างนี้เพราะมันทำให้เอ๋ได้มีโอกาสไปเที่ยวในที่ต่าง ๆ ที่ไม่มีโอกาสไป ขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ

       พี่แอมเสริมต่อจากพี่เอ๋ว่า รู้สึกประทับใจตลอดการเดินทาง  ถึงแม้จะไม่ได้จับไมค์ แต่ก็ร้องเพลงในใจได้เหมือนกัน  รวมทั้งน้องเจ้าของรถ (บอล)   ที่บริการดีเยี่ยม  ประทับใจ ในงานพืชสวนโลกมีดอกไม้สวยงามมาก  ได้มีโอกาสไปกราบนมัสการพระที่วัดพระสิงห์  เที่ยวชมดอยปุย  มีสินค้ามากมาย สินค้าหลายอย่างที่ไม่เหมือนบ้านเรา อากาศก็กำลังเย็นสบาย  ไม่หนาวมาก  ได้เห็นวัฒนธรรมประเพณีชาวเขา คนเชียงใหม่ที่พูดภาษาพื้นเมือง  สำเนียงเพราะดี  การเดินทางท่องเที่ยวถึงจะเหนื่อยแต่ก็สนุก ตื่นเต้น มีความสุข อยากให้มีการจัดกิจกรรมไปเที่ยวแบบนี้ค่ะ

       พี่แน่งก็เห็นด้วยกับกิจกรรมดี ๆ แบบนี้ทำให้เราได้รู้จักเพื่อนร่วมงานมากขึ้นสนุกด้วยกันหลังจากการทำงานที่เหน็ดเหนื่อยพบเจอแต่คนเจ็บไข้ได้ป่วยที่มารักษา ฉันได้เดินทางกับน้อง ๆ และพี่แป๊วห้อง Lab ถือเป็นกำไรเพราะได้ไปเยี่ยมญาติ น้องสาว (ตุ๊กตา) และหลานชายด้วย  ได้ไปสัมผัสดอยปุย ไปนมัสการพระครูบาศรีวิชัยเห็นเพื่อน ๆ และน้อง ๆ ไม่มีใครบ่นเหนื่อยกันเลยตลอดการเดินทางไป ทุกคนสนุกกับการเลือกซื้อของฝาก มีสินค้าให้เลือกมากมายโดยเฉพาะน้องพร  ที่ดูจะสนุกกว่าเพื่อนในการช็อปสินค้าเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ ตามแทบไม่ทันเลยค่ะ

              หนูก็เห็นด้วยกับพี่แน่งค่ะที่เห็นพี่พรสนุกกับการเลือกซื้อสินค้าเป็นของฝากคนที่บ้าน นี่ก็เป็นอีกครั้งที่หนูได้มาเที่ยวที่เชียงใหม่ต่างจากคราวนั้นที่ไม่มีงานพืชสวนโลก  การมาเที่ยวครั้งนี้ได้ไปพักที่บ้านญาติของพี่แอม

(เยาวฤทธิ์)  ตอนแรกหนูรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่เพราะรู้สึกเกรงใจ กลัวว่าเจ้าของบ้านจะอึดอัดที่มีใครก็ไม่รู้มาทำเอะอะเอ็ดตะโรเพราะเจ้าของบ้านเป็นฝรั่งชาวอังกฤษด้วย  จะพูดจะคุยหรือวางตัวอย่างไรดี กลุ้มจริง ๆ ค่ะ  แต่หลังจากที่ได้พบปะแต่ไม่ได้พูดคุยก็ได้รับรู้ถึงการต้องรับที่ดี  มิตรไมตรีที่หยิบยื่นให้ ทำให้หนูเองเปลี่ยนความรู้สึกตั้งแต่เริ่มแรกที่คิดมา  เพิ่งจะเข้าใจว่าการพูดภาษาอังกฤษมีประโยชน์มากรู้สึกเสียดายที่ตอนเด็ก ๆ ไม่ค่อยขยันเรียนภาษาอังกฤษ  ที่บ้านของตุ๊กตากว้างขวางมาก มีสระว่ายน้ำห้องพักหลายห้องสะดวกสบาย เราแบ่งกลุ่มกันเป็น 2 กลุ่มนอนพักกลุ่มละห้อง และมีสุนัข  1  ตัว ชื่อไดม่อน ดิฉันชอบเล่นกับเจ้าไดม่อน พี่แป๊วก็เช่นกัน  แต่รู้สึกว่าเจ้าไดม่อนจะติดอกติดใจพี่แป๊วมากกว่า เวลาเราเรียกเจ้าไดม่อนเป็นภาษาไทยมันนั่งนิ่งเฉย  แต่พอน้องตุ๊กตาเรียกไดม่อนเป็นภาษาอังกฤษ มันกลับวิ่งไปอย่างรวดเร็ว  เพิ่งรู้นะเนี้ยว่าการที่เราชินกับภาษาก็จะทำให้เข้าใจภาษาที่ถูกฝึกสอนมา แต่อย่างไรก็ต้องขอบคุณเจ้าของบ้านที่ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหนถ้าเป็นคนท้องถิ่นเดียวกันรู้จักกันความเอื้อเฟื้อก็จะเกิดขึ้นเองอัตโนมัติ ขอบคุณค่ะ

       ส่วนพี่ลี่ก็เคยไปเที่ยวพืชสวนโลกมาแล้วเมื่อปี  49  แต่ที่อยากไปเที่ยวอีกครั้งเพราะเพื่อนร่วมเดินทางส่วนใหญ่ก็เคยไปเที่ยวด้วยกันมาครั้งก่อนแล้ว จึงตัดสินใจไปเที่ยวด้วยอีกครั้งโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก 2  วันที่ผ่านไปสนุกสนาน เฮฮา กันดีจนลืมคนทางบ้านไปเลย  เราไปกันแบบโสด ๆ เลยมีสาวโสด 8 คนไปด้วยกัน  ในวัยที่แตกต่างกัน  แต่ทุกคนก็มีความสุขที่ได้เที่ยว   กินอาหารพื้นเมืองอร่อยๆ ไหว้พระคู่เมืองเชียงใหม่  ทำบุญสะเดาะเคราะห์ให้ตนเองและคนที่รัก    เวลาผ่านไปเร็วเหมือนฝัน เห็น ทุกคนมีความสุข  สดชื่น  ไปตาม ๆ กัน  เหมือนได้รับโอโซนเต็มปอด  เติมพลังให้กับตนเองอีกครั้ง  ทุกคนกลับมาด้วยรอยยิ้ม  เสียงหัวเราะ  รถกลับมาถึงด่านซ้ายเรายังร้องคาราโอเกะกันอยู่เลย  ถึงบ้านแล้วจ้าพรุ่งนี้กลับไปทำงานต่อค่ะทุก ๆ คน ขอให้มีพลังในการทำงานต่อไปนะ

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

* *

 

*

view